آگاه مىشويم ، پس در آن شك نيست كه گزينشهاى روزانهء سخت‌تر در راه خدا ، همان چيزى است كه ارادهء عمّار را به آنجا رسانيد كه در پايان خط دشوار را براى خود اختيار كند ، در صورتى كه گزينشهاى سادهء خطا ، سبب اين شد كه آن ديگرى در برابر فتنهء بزرگ گرفتار شكست بزرگ شود . و فرعون با درباريان و سپاهيانش - كه آيات اين درس دربارهء آنان سخن گفت - از آن روى در فتنهء بزرگ از پا در آمدند كه در برابر فتنه‌هاى كوچك شكست خورده بودند ، و اين از مهمترين عبرتهايى است كه از سورة الدخان بهرهء ما مىشود . شرح آيات : [ 13 - 14 ] درس گذشته به ساختن تصوير كافرانى پايان پذيرفت كه پروردگار خود را براى آن مىخواندند كه عذاب را از ايشان دور كند و گمانشان آن بود كه خود از مؤمنان‌اند . در اين جا پروردگارمان تأكيد مىكند كه آنان دروغ مىگويند ، مگر نذير و بيم دهنده را تكذيب نكردند ؟ آرى ، آنان در لحظه زندگى مىكنند ، و چون عذاب را ديدند به پروردگارشان پناه بردند ، و چون دعاشان به استجابت رسيد ، سوگند خود را شكستند . آنان فرزندان زمان حاضرند ، و از كسانى نيستند كه بصيرتى از مستقبل يا تجربه‌اى از ماضى داشته باشند . أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرى آنان را چه كار با يادآورى و پند پذيرى ! يعنى از ذكرى دورند و محال است كه به آن برسند ، بدان سبب كه در هنگام نپذيرفتن ايمان پيش از عذاب ، اين نپذيرفتن ايشان منطقى نبود ، و نمىگفتند كه رسول خدا در بيان حق و دعوت به خدا كوتاهى مىكند يا حتى نمىگفتند كه اين امر براى ايشان غامض است . وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ در صورتى كه فرستاده‌اى امين به نزد ايشان آمده بود . / 29 ولى فرمان او نبردند .